ที่ว่าง

posted on 27 Mar 2009 21:09 by fingar

    ฉันเรียนจบแล้ว นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่รอคอยมาเนิ่นนาน ชีวิตสี่ปีกับการอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย สอนให้ฉันเข้าใจ และหาตัวตนของตัวเองได้ จากนี้ต่อไป กับเส้นทางเดินใหม่ ที่ไม่มีสิ่งใดรับประกันได้ว่าทางที่เลือกมานี้จะไกลแค่ไหน หรืออาจจะต้องพบกับสิ่งกีดขวาง บรรยากาศรายทางจะเป็นอย่างไร มองจากป้ายที่ด้านหน้านั้นบอกไม่ได้เลย

    เพื่อนๆต่างเลือกที่จะทำงานตามสายวิชาชีพที่ได้เรียนมา สำหรับฉันแล้ว ชีวิตก้าวกระโดดเหลือเกิน จบปริญญาตรี แล้วต่อเอกเลย ยากเอาการกับการตัดสินใจอย่างนี้ แต่ฉันก็เลือกแล้ว เวลาที่เหลืออีกห้าปี ฉันจะเดินไปได้ไกลแค่ไหน จะสุดทางเดินถนนเส้นนี้หรือไม่ ก็ไม่รู้เหมือนกัน

    ความจริงแล้วอีกใจก็อยากจะเป็นนักเทคนิคการแพทย์นะ อยากทำงานที่โรงพยาบาลชุมชนที่ห่างไกล แต่สุดท้ายแล้วฉันก็ไม่สามารถทำได้อย่างที่คิด บางครั้งการที่เราคิดได้มันก็ดี ถ้าคิดแล้วทำได้ แต่ถ้าคิดแล้วทำไม่ได้ ไม่มีคววามคิดซะเลยคงดีกว่า

รอยต่อระหว่างสี่ปีที่เรียนมา กับอีกห้าปีข้างหน้า มันช่างทรมาน เป็นที่ว่างระหว่างการเดินให้ฉันได้พัก แต่หนักใจอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

Comment

Comment:

Tweet

ณ เวลานี้ อาจจะเหนื่อยเมื่อมองไปข้างหน้า แต่หนทางยังเลือนลาง จนทำให้ใจไหวหวั่นกับการเดินก้าวต่อไป

ไม่เป็นไรหรอกครับ ลองค่อยๆ เดินไปทีละก้าวๆ มองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง ถ้ามีเพื่อนเดินร่วมทางได้คงพอช่วยคลายใจลงไปได้บ้าง แต่ถึงจะเดินคนเดียว, ความกล้าที่เรามีก็คงพอที่จะผลักดันให้เราก้าวเดินต่อไปได้เช่นกัน

รอจนเมื่อผ่านไปครบ ๕ ปี ไปจนถึงปลายทางนั้นแล้วเหลียวมองกลับมา อาจจะรู้สึกขำอารมณ์ในตอนนี้ก้ได้

...

เป็นกำลังใจครับbig smile

#3 By รัตนาดิศร on 2009-04-01 12:57

ขอบคุนนะสำหรับกลอนเพราะๆ ^^

ว่างๆจะแวะมาเม้นให้บ่อยๆนะค่ะ

#2 By Bai-fern on 2009-03-27 22:06

สู้ๆน่ะค่ะ ขอให้มั่นใจกับสิ่งที่เราคิดว่าดีที่สุด
จะเป็นกำลังใจให้นะ confused smile

#1 By Bai-fern on 2009-03-27 21:27